|
|||||
|
|
JYO TAI SABAKI - Ontwijktechnieken-lichaamsverplaatsingenTijdens de landolis is de ruiter er regelmatig toe verplicht een aanval van een Tchôbo te ontwijken. Dit wordt tenandere vergemakkelijkt als hij over een wapen beschikt met hetwelke hij de aanval kan afslaan. Het kan steeds gebeuren dat de ruiter ontwapend wordt (na een Norikata – of Orikatatechniek), zodat hij verplicht is een van de hiernavolgende technieken te gebruiken teneinde te vermijden geraakt te worden. In dezelfde geestesgesteldheid zijn deze technieken ook afdoende tegen aanvallen komende van voetgangers (met Naginata bijvoorbeeld) of om projektielen te ontwijken (Yali of andere). Zoals de andere technieken worden deze verplaatsingen zowel Hidari als Migi gedaan. Het gebruik van de verbindingssingel kan bepaalde bewegingen beveiligen en vergemakkelijken, maar is voor deze ontwijkingen absoluut niet noodzakelijk. Jyo Tai IrimiLateraal voorwaardse ontwijking. De ruiter buigt de borst naar voor en beschermt zijn bovenlichaam achter de hals van het paard, dit terwijl hij zijn benen op hun plaats houdt. Het is raadzaam zich niet aan de teugels vast te houden, om te vermijden ermee in de mond van het paard te trekken, tegengesteld aan de kant van ontwijken (ontwijking naar rechts, teugels in de linker hand bijvoorbeeld). De ruiter moet er eveneens op letten zich niet teveel achter zijn paard weg te steken, zijn hoofd moet iets boven de manekam gehouden worden om een zicht op de situatie te houden. Steun nemen met de handen (op de schoft en de hals) om zich terug te zetten in het zadel.
Jyo Tai HikiAchterwaardse ontwijking. De ruiter legt zich naar achter zoals „zich op zijn rug leggen“, de rug op de lijn rug-heup-achterhand van het paard. Er moet gelet worden op de houding van de benen (die op hun plaats moeten blijven), alsook op de teugelvoering (de arm naar voor brengen om de druk op het bit te verlichten). Zich terugzetten door de buikspieren samen te trekken om te vermijden aan de teugels te trekken.
Jyo Tai NagashiVerplaatsing van het lichaam. De ruiter verplaatst door een heupbeweging het bovenlichaam draaiende met de schouders. Een kleine verplaatsing om een aanval te laten voorbijgaan (laten glijden).Tijdens deze beweging, die aanleunt bij de golvende beweging, heeft de ruiter de neiging de benen te verplaatsen (te vermijden) hetgeen zou kunnen beshouwd worden door het paard als een beenaktie.
Jyo Tai HilakiSoort van evenwichtszoeken. Links (Hidari). De ruiter «beweegt» zich naar de linkerkant van het paard door steun te nemen op zijn stijgbeugels (voor deze ontwijking is de verbindingsingel onontbeerlijk bij vlotte gangen), de knieholte rechts plaatst zich op de zit van het zadel. De rechtervoet doet een draaibeweging in de stijgbeugel om er zodoende steun te nemen. De ruiter, zo aan de kant van het paard geplaatst, doet een draaibeweging met de schouders en de heupen om zich zo veel mogelijk in lijn te plaatsen met zijn paard (teneinde de blik in de richting van het gevaar te houden, dus naar rechts).De ideale teugelvoering gebeurd met de rechterhand (tegengesteld aan de richting van de verplaatsing), nietemin, als de ruiter een wapen vasthoudt, kan hij deze gebruiken (rechter hand) om zijn rechter been te beschermen dat binnen het bereik van de aanval blijft. De teugels moeten dan in de linkerhand gehouden worden, maar er moet op gelet worden het paard niet te laten uitwijken door aan de teugels te trekken (de hand heeft de neiging zich naar links te verplaatsen met de rest van het lichaam). Het zich terugzetten in het zadel gebeurd door zich af te duwen op de stijgbeugel en het linker been op te trekken (om te vermijden aan de teugels te trekken). Uitgevoerd met de rug langs de flank van het paard en het hoofd naar beneden gehouden (soort meeslepen) noemt deze ontwijking Jyo Tai Ô Hilaki.
NagashiLinks (Hidari). De ruiter lost zijn rechter stijgbeugel en zwaait zijn rechterbeen over de schouder van het paard. Hij zakt in steun op de linker stijgbeugel en houdt zijn rechterbeen gestrekt onder de buik van het paard (juist achter de voorbenen). De linkerhand houdt de teugels en of een stukje manekam, of de zadelknop vast, terwijl de rechterhand steun neemt op de zadelboog. De ruiter steekt zich niet volledig weg achter zijn paard teneinde te kunnen blijven kijken in de richting van het gevaar. Om terug in het zadel te komen zich afduwen op de linker stijgbeugel zich helpend met de linkerhand die steun neemt op de schouder (of door de manankam vast te grijpen met de hand die de teugels vastheeft) en met de rechterhand trekkend aan de zadelboog.
Ô NagashiLinks (Hidari). De zuiter zwaait de borst van voor naar achter. Tezelfdertijd lost hij de rechter stijgbeugel en zwaait zijn rechterbeen over de schouder van het paard, het linkerbeen wordt geplooid. De ruiter moet zijn lichaam rond de linkerknie in steun draaien. In deze draaibeweging plaatst de linkerdij zich tussen de stijgbeugelriem en het linker kwartier van het zadel. De ruiter, het lichaam zo gedragen op één stijgbeugel, strekt zijn rechterbeen horizontaal om te vermijden dat het over de grond sleept. De ruiter kan steun nemen met de linkerhand op de zadelknop tijdens de voorbereiding van deze beweging (ideaal steunnemend met de beide handen). Een zadel met zadelknop (type voltige) geeft een betere steun voor deze techniek. Om zich terug in het zadel te plaatsen doet de ruiter gelijkertijd een draaibeweging met de heupen, een afduwen op de linker stijgbeugel, een trekken met de linker hand op de zadelknop en een zwaai van het rechterbeen over de achterhand en van de rechterhand naar de zadelboog (om steun te nemen).
|
||||
